29 maart 2020

Snikkend naar de top

Ik ken haar al een jaar of twee. Altijd is ze vrolijk en vol enthousiasme.
Helemaal maf van haar man en dochtertje, een mooi gezin. Op een dag had ik een gedichtje geschreven en gedeeld op mijn Facebook pagina. Ze reageerde en we raakten in gesprek. Ze merkte op dat er eigenlijk alleen maar muziek bij hoefde. “Een prachtig liedje” zegt ze lachend. Er op voortbordurend zeg i…k gekscherend dat als ik geen zangeres kan vinden, zij het zelf maar moet zingen. “Nou. Ik zing wel eens hoor, maar het is niet om aan te horen.” zegt ze onzeker.
Veel mensen zingen thuis. Vooral als er niemand in de buurt is en de buren aan het werk zijn. Veilig en ongedwongen. Ik doe het ook en vooral omdat ik van muziek hou. Ook ik zing, maar alleen als ik zeker weet dat niemand me horen kan. Het hoeft ook niet mooi te zijn, als ik er maar van geniet.Om haar een beetje uit te dagen vraag ik of ze wat op wil nemen via haar telefoon zodat ik het eens kan horen. Stoer als ze is doet ze dat gewoon.
Het is een “baggeropname” met veel ruis en bijgeluiden. Ondanks dat kan ik toch geen valse noot onderscheiden. Niet dat ik er verstand van heb, hou me ten goede, maar ik hoor wel wanneer het niet klopt. Vervolgens daagt ze me uit voor een duetje en daar ben ik wijselijk afgehaakt. Nu ben ik blij dat ik dat gedaan heb want mijn geluid had het hare meer kwaad dan goed gedaan.
Onder de “nickname” Pemmie Wynette plaatst ze sinds een paar weken filmpjes op Facebook, met ook nog eens mijn favoriete, country muziek. Iedere opname is weer beter en mooier.
Fauve bezit de authentieke “countrysnik” die het allemaal nog veel meer glans geeft. Ze wordt steeds zekerder en dat is goed te merken.
Vorige week zag ik dat ze zich voor ‘The Voice of Holland’ had opgegeven. Haar passie en drive kennende zou ze nog wel eens voor een verrassing kunnen zorgen.

Fauve, ik wens je heel veel succes. Ik ben fan…