21 februari 2020

Vanuit het hart

Zo nu en dan komen we elkaar wel eens tegen. In de stad, bij de voetbal, telkens zomaar op willekeurige plaatsen. Ik weet wel wat hij doet maar hij doet het onbewust en ongepland nooit waar ik bij ben. Vanavond staat hij ineens naast me, op de schaatsbaan. Mijn hoop dat hij hier niet is voor de kinderen en het ijs wordt bevestigd. “Optreden” zegt hij bijna verlegen. Rob is geen patser, integendeel. Hij zegt dan ook dat hij blij en vereerd is te mogen zingen vanavond. Het is altijd een eer, waar of voor wie dan ook. Rob loopt niet te koop met zichzelf. “Als ze het mooi vinden of vonden hoor ik dat natuurlijk erg graag, maar mij zul je er zelf niet over horen.” “Misschien ben ik soms niet brutaal genoeg, ik weet het niet, maar je moet het toch hebben van de mond op mond reclame”, zegt hij en hij heeft gelijk. Kwaliteit wordt vanzelf opgemerkt en zal ook de kans krijgen. Naast het zingen verzorgt hij ook licht en geluid op diverse evenementen. “Het geld dat ik verdien met het zingen investeer ik meteen in mijn onderneming.” Zo heeft hij al een groot aantal “flightcases” vol met allerlei apperatuur. “Ook die technieken worden alsmaar uitgebreid dus moet je automatisch wel mee.” Hij heeft wel een toekomst visie maar het blijkt soms toch moeilijk de keuze te maken. “Ga je zingen of verzorgen”, is veelal de grote vraag. Hij doet het beide goed en erg graag. “Ik maak nu veel uren en zal vanzelf mijn weg wel vinden”, zegt hij en kruipt stembeschermend een beetje met zijn gezicht in de kraag van zijn dikke jas. Ik heb hem die avond gehoord en ondanks dat het niet overdreven druk was zong hij ongestoord en met volle overgave zijn repertoire. Het is ook vaak een kwestie van gunnen natuurlijk maar die factor is onbedoeld wel aanwezig bij Rob.
Rob van Terheijden. Een aardige kerel met een dijk van een stem en de juiste instelling. Gaat goedkomen kerel!